"Niels is meer dan 17 jaar ons familiepaard geweest. We hebben hem omstreeks 2001 gekocht in Friesland, bij de familie Mollema (dezelfde familie waar Marty ook vandaan komt). Daar hebben we hem uitgezocht in de kudde. Hij sprak ons enorm aan: zijn bewegingen, een waanzinnig mooi, klein hoofd op een niet te groffe bouw, de typische grote sloffen van een tinker en zijn mooie platenbonte driekleur van wit, bruin en zwart.
Anne was nog hartstikke jong en onervaren en heeft veel geleerd van Niels, maar ikzelf ook. We stonden in zo'n goede verbinding met Niels dat hij op een gegeven moment los kon lopen, ook buiten het land. Hij liep mee achter je aan. Als we wel eens een weekendje weg gingen, ook in vreemde bossen, konden we hem los laten net als wanneer je een hond los laat. We konden hem de vrijheid geven, omdat hij altijd de veiligheid zocht om bij ons in de buurt te blijven.
We hebben ontzettend veel plezier met Niels gehad en allerlei verschillende dingen ondernomen met hem: veel gemend, ring steken gedaan, met de slee in de winter erop uit getrokken. Niels werd ook vaak gekozen in de coaching sessies met Anne-Krista, omdat hij altijd heel gemoedelijk oogte en gezien werd als het makkelijke paard. Of hij dat echt was dat weet ik niet, het was een binnenvetter. Hij liet nooit zo blijken als er iets was.
Je kon Niels geen groter plezier doen dan hem de mogelijkheid te geven om te zwemmen, hij was een echte waterrat. Hij ging zo ver de zee in dat hij echt vrij kwam met zijn hoeven. Het was dan ook een uitje als we met Niels naar het strand gingen. Dan gingen we meestal bij de Pit ook een pizza eten en dan stond hij altijd braaf te wachten buiten het terras totdat we klaar waren. Negen van de tien keer gingen we veelste laat naar huis, want wat was het fijn. Met Niels kon dat allemaal, het was echt een lekkere, makke beer. We hebben alleen maar hele leuke en positieve herinneringen aan hem."
- Gé
